ปกรณ์ อายุ 35 ปี
มีอยู่วันหนึ่งผมกำลังจะกลับเข้าไปค้นหาข้อมูลจากเว็บไซต์ที่เคยใช้ แต่ดันนึกชื่อไม่ออก จำได้แค่ว่าเป็นเว็บที่ครั้งก่อนใช้งานแล้วรู้สึกสบาย ไม่ต้องเสียเวลาหาข้อมูลหลายรอบ ผมเลยลองเปิดประวัติการเข้าชมย้อนหลังเพื่อไล่หาว่าเป็นเว็บไหน พอเข้าไปอีกครั้งก็รู้ทันทีว่าใช่ เพราะความรู้สึกระหว่างใช้งานยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
สิ่งที่ผมจำได้ไม่ใช่โลโก้หรือหน้าตาของเว็บไซต์ แต่เป็นจังหวะการใช้งานที่ต่อเนื่อง เวลาค้นหาหัวข้อหรือเปิดอ่านบทความใหม่ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างลื่นไหลโดยไม่ต้องหยุดคิดว่าจะกดตรงไหนต่อ ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้ทำให้ผมใช้เวลาไปกับการอ่านข้อมูลจริง ๆ มากกว่าการเรียนรู้วิธีใช้งานเว็บไซต์
หลังจากนั้น ผมบันทึกเว็บไซต์นี้ไว้ทันที ไม่ใช่เพราะกลัวลืมชื่ออีก แต่เพราะไม่อยากเสียเวลาไปตามหาประสบการณ์แบบเดิมจากเว็บไซต์อื่น สำหรับผม การใช้งานที่ดีคือการที่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ยังติดอยู่ในความทรงจำไม่ใช่รายละเอียดของหน้าเว็บ แต่เป็นความรู้สึกว่า “ครั้งที่แล้วใช้งานแล้วสบายมาก” และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ผมกลับมาใช้งานเว็บไซต์นี้อย่างเป็นธรรมชาติทุกครั้งที่ต้องการค้นหาข้อมูล